|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
قطار مي رود تو مي روي تمام ايستگاه مي رود و من چقدر ساده ام كه سال هاي سال در انتظار تو كنار اين قطار رفته ايستاده ام و همچنان به نرده هاي ايستگاه رفته تكيه داده ام...
[ چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹ ] [ 2:39 AM ] [ سقوط آزاد ]
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ نوشته های انسانیست گمشده در میان قوانین سخت گیرانۀ دنیا،صرفا نوشتن مطالب ادبی نیست دل نوشته ایست از موجودی که بسیاری از باید ونباید ها برایش خلاف موجودیت آدمیست. ×××××××××××××××××××× اینجا روزی تمام شوق زندگی را در من خلاصه میکرد... ×××××××××××××××××××× از اسب که بیفتی اسیر سرزنش خاک می شوی در این سرزمین ، سقوط آزاد هم ممکن نیست … ×××××××××××××××××××× کوله بارم را از خانه ای نا امن به دوش کشیدم و آمدم به جایی که بتوانم حرفهایم را بدون ترس از دیگران بزنم. .حرفهایی که اگر بمانند عقده میشوند و دل را می میرانند… زین پس اینجا چاهی است که سر در آن فرو خواهم برد و اشک خواهم ریخت...اینجا چاهیست برای گریستن … ×××××××××××××××××××× اينجا مي نويسم.حرف هايي كه يا كسي مشتاق شنيدن آنها نيست و يا من مشتاق گفتن براي كسي نيستم.... مي نويسم تا به يادگار بماند.... ××××××××××××××××××× این وبلاگ هیچ مخاطب خاص و شعبه دیگری ندارد. ×××××××××××××××××× | |
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||