|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
زن عشق مي‌كارد و كينه درو مي‌كند. ديه‌اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر. مي‌تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستي. براي ازدواج‌اش، در هر سني، اجازه ولي لازم است و تو هر زماني بخواهي، به لطف قانونگذار، مي‌تواني ازدواج كني. او كتك مي‌خورد و تو محاكمه نمي‌شوي. او مي‌زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي‌كني. او درد مي‌كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد. او بي‌خوابي مي‌كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني. او مادر مي‌شود و همه جا مي‌پرسند: نام پدر؟ هر روز او متولد مي‌شود، عاشق مي‌شود، مادر مي‌شود، پير مي شود، و ميميرد. و قرن هاست كه او، عشق مي‌كارد و كينه درو مي‌كند، چرا كه در چين و شيارهاي صورت مردش، به جاي گذشت، زمان جواني بر باد‌رفته‌اش را مي‌بيند، و در قدم‌هاي لرزان مردش، گام‌هاي شتاب‌زده جواني براي رفتن، و دردهاي منقطع قلب مرد، سينه‌اي را به ياد مي‌آورد كه تهي از دل بوده، و پيري مرد، رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده مي‌كند. و اينها همه كينه است كه كاشته مي‌شود، در قلب مالامال از درد....! و اين, رنج است...
[ یکشنبه هشتم فروردین ۱۳۸۹ ] [ 11:46 PM ] [ سقوط آزاد ]
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ نوشته های انسانیست گمشده در میان قوانین سخت گیرانۀ دنیا،صرفا نوشتن مطالب ادبی نیست دل نوشته ایست از موجودی که بسیاری از باید ونباید ها برایش خلاف موجودیت آدمیست. ×××××××××××××××××××× اینجا روزی تمام شوق زندگی را در من خلاصه میکرد... ×××××××××××××××××××× از اسب که بیفتی اسیر سرزنش خاک می شوی در این سرزمین ، سقوط آزاد هم ممکن نیست … ×××××××××××××××××××× کوله بارم را از خانه ای نا امن به دوش کشیدم و آمدم به جایی که بتوانم حرفهایم را بدون ترس از دیگران بزنم. .حرفهایی که اگر بمانند عقده میشوند و دل را می میرانند… زین پس اینجا چاهی است که سر در آن فرو خواهم برد و اشک خواهم ریخت...اینجا چاهیست برای گریستن … ×××××××××××××××××××× اينجا مي نويسم.حرف هايي كه يا كسي مشتاق شنيدن آنها نيست و يا من مشتاق گفتن براي كسي نيستم.... مي نويسم تا به يادگار بماند.... ××××××××××××××××××× این وبلاگ هیچ مخاطب خاص و شعبه دیگری ندارد. ×××××××××××××××××× | |
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||