|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
کاش فقط یک نفر روداشتم که میتونستم مونس خودم بدونمش و خیلی راحت دردم رو بهش بگم نه برای گذاشتن راه حل پیش پام فقط برای کمی سبک شدن...دوستام میگن تو خیلی تو داری اما چه میدونن که من از تو دارم داغون میشم....احساس میکنم روحم توان تحمل سنگینی این بار رو نداره....دارم کم میارم...
[ جمعه بیست و هفتم خرداد ۱۳۹۰ ] [ 11:23 PM ] [ سقوط آزاد ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||