|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
آدم تا وقتي بزرگ نشده، مدتها در آرزوي يگانگي و امنيت دنيايي است كه در درون مادرش به حد كمال به او اهدا شده و و قتي در مقابل دنياي بزرگسالان "دنياي نسبيت" قرار مي گيرد دچار اضطراب و خشم مي شود. دنيايي كه در آن همچون قطره اي است در اقيانوسي بيگانه...مطلق فريبي بيش نيست....
[ یکشنبه ششم شهریور ۱۳۹۰ ] [ 12:1 PM ] [ سقوط آزاد ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||