دوستت دارم ها را نگه می داری برای روز مبادا!!!!!!!! دل تنگت شده ام ‌ها را، عاشقت هستم ‌ها را…این‌ جمله‌ها را که ارزشمندند الکی خرج کسی نمی‌کنی!باید آدمش پیدا شود!باید همان لحظه از خودت مطمئن باشی و باید بدانی که فردا، ازامروز گفتنش پشیمان نخواهی شد!سنت که بالا می‌رود کلی دوستت دارم پیشت مانده، کلی دلم برایت تنگ شده و عاشقتم مانده که خرج کسی نکرده‌ای و روی هم تلنبار شده‌اند!فرصت نداری صندوقت را خالی کنی! صندوقت سنگین شده و نمی‌توانی با خودت بکشی‌اش …شروع می‌کنی به خرج کردنشان!..توی میهمانی اگر نگاهت کرد، اگر نگاهش را دوست داشتی …توی رقص اگر پا‌به‌پایت آمد، اگر هوایت را داشت، اگر با تو ترانه را به صدای بلند خواند …توی جلسه اگر حرفی را گفت که حرف تو بود، اگر استدلالی کرد که تکانت داد …در سفر اگر شوخ بود، اگر مدام به خنده‌ات انداخت، اگر منظره‌های قشنگ را نشانت داد …برای یکی یک دوستت دارم خرج می‌کنی …برا ی یکی یک دلم برایت تنگ می‌شود خرج می‌کنی یک چقدر زیبایی …یک با من می‌مانی؟بعد می‌بینی آدم‌ها فاصله می‌گیرند! متهمت می‌کنند به هیزی…به مخ‌زنی..به بی جنبگی..به سوء استفاده از اعتماد آدم‌ها!..به پیری و معرکه‌گیری…اما بگذار به سن تو برسند!بگذار صندوقچه‌شان لبریز شود …آن ‌‌وقت حال امروز تو را می‌فهمند … بدون این‌که تو را به یاد بیاورند!...بی اختیار این گفته دکتر شریعتی در ذهنم روان شد …غریب است دوست داشتن.و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن …وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد …و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر.تقصیر از ما نیست؛تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند …