|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
حدوداً 7-8 سال پیش بود ... سیزده بدر با اتفاق خانواده و فامیل پدر(طبق معمول هرسال) رفته بودیم بیرون شهر،جایی نسبتاً هموار و سر سبز که بالاترش منتهی میشد به چند کوه بلند و دره ای ما بین کوه ها که منظره ای بسیار زیبایی داشت و پر شده بود از گلهای زرد کوهی و شقایق های وحشی... چه احساس خوبی دارد وقتی تمام غم و غصه ها و فشار های روحی خودت را با فریادی جانانه در دل یک کوه بیرون میریزی، جایی که هر چقدر فریاد بزنی کسی صدایت را نمیشنود و فقط توهستی که انعکاس صدای خودت را میشنوی...
[ سه شنبه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۸۹ ] [ 10:16 PM ] [ سقوط آزاد ]
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ نوشته های انسانیست گمشده در میان قوانین سخت گیرانۀ دنیا،صرفا نوشتن مطالب ادبی نیست دل نوشته ایست از موجودی که بسیاری از باید ونباید ها برایش خلاف موجودیت آدمیست. ×××××××××××××××××××× اینجا روزی تمام شوق زندگی را در من خلاصه میکرد... ×××××××××××××××××××× از اسب که بیفتی اسیر سرزنش خاک می شوی در این سرزمین ، سقوط آزاد هم ممکن نیست … ×××××××××××××××××××× کوله بارم را از خانه ای نا امن به دوش کشیدم و آمدم به جایی که بتوانم حرفهایم را بدون ترس از دیگران بزنم. .حرفهایی که اگر بمانند عقده میشوند و دل را می میرانند… زین پس اینجا چاهی است که سر در آن فرو خواهم برد و اشک خواهم ریخت...اینجا چاهیست برای گریستن … ×××××××××××××××××××× اينجا مي نويسم.حرف هايي كه يا كسي مشتاق شنيدن آنها نيست و يا من مشتاق گفتن براي كسي نيستم.... مي نويسم تا به يادگار بماند.... ××××××××××××××××××× این وبلاگ هیچ مخاطب خاص و شعبه دیگری ندارد. ×××××××××××××××××× | |
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||