|
چاهی برای گریستن نه شاعرم، نه نویسنده...خط خطی می کنم،تا مطمئن شوم نمرده ام ... همین
| ||
|
ناگهانی تر از آمدنت، می روی بی بهانه من می مانم و باران های بی اجازه و قلب عاشقی که سپاسگزارت می ماند تا ابد.. متشکرم که به من فهماندی که چه قدر می توانم دوست بدارم و عاشق باشم بی توقع! باور کن، بی توقع ...
[ شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۱ ] [ 11:8 PM ] [ سقوط آزاد ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||